Τηλλυρκώτισσα


Εσε έ-βερεβε-ναν
ά-βαραβα-στρον
τζια ε-βερε-ν μιτσίν
μες τους-βουρουβου-ς
εφτά-βαραβα πλανή-βιριβι-τες
για-βαρα-λουρου-βουρου-τα μου.
Τριαλάλα-λα-λα........

Τζεπιά-βαραβα-σαν με-βερεβε
μες τη-βιρβι-ν καρκιάν
τα λό-βοροβο-για
που βουρουβου μου
εί-βιριβι-πες
μα-βαρα-βρομα-βαρα-τα μου.
Τριαλάλα-λα-λα........

Επή-βιριβι-αν τζ-ει-βιριβι-παν
της βιριβι-ς πελλής
πως έ-βερεβε-ν να πά-βαραβά-ω
πέ-βερεβε-ρα
μα-βαρα-βρομα-βαρα-τα μου.
Τριαλάλα-λα-λα........

Τζια εμά-βαραβα-εψε βερεβε-ν
την θά-βαραβα-λασσαν
τζε ασή-βιριβι-κωσέ βερεβε-ν
αέ-βερεβε-ραν
μα-βαρα-βρομα-βαρα-τα μου.
Τριαλάλα-λα-λα........

Αν αφαιρέσουμε τα βαραβα, βερεβε, βιριβι κ.λ.π (χωρίς παραλλαγές στην εκτἐλεση της Σαμίου)

Έσσει έναν άστρον τζαι εν μιτσίν
μες στους εφτά πλανήτες, μαυρομμάτα μου
Τζαι επιάσαν με μες στην καρκιάν
τα λόγια που μου είπες, γιαλλουρούδα μου
Τζαι ‘πήαν τζι είπαν της πελλής
πως εν να πάω πέρα, μαυρομμάτα μου
Τζαι εμάγιεψεν τη θάλασσαν
τζαι ‘σήκωσεν αέραν, γιαλλουρούδα μου
Τζι άνταν της είπουν “έσσιε ‘γειάν”
Εστέκετουν τζαι εθώρεν, μαυρομμάτα μου
Πέντε μαντίλλια εμούσσιεψεν
τζαι την σαγιάν που εφόρεν, γιαλλουρούδα μου

Υπάρχει ένα μικρό άστρο μεσα στους εφτά πλανήτες, μαυρομμάτα μου.
Και μου άγγιξαν την καρδιά τα λόγια που μου είπες, γαλανομάτα μου.
Και πήγαν και είπαν της τρελλής(χαϊδευτικό) πως θα πάω πέρα, μαυρομμάτα μου.
Και μάγεψε την θάλασσα και σήκωσε αέρα, γαλανομάτα μου.
Καί όταν της είπα έχε γειά (αντίο) στεκόταν και με έβλεπε μαυρομμάτα μου
Πἐντε μαντήλια μούσκεψε και τα ρούχα που φορούσε, γαλανομάτα μου.